Żywieniem dietetycznym nazywamy rodzaj żywienia stosowany przy różnych schorzeniach, określając go dietą. Przez dietę należy zatem rozumieć sposób żywienia, polegający na zapewnieniu odpowiednich składników pokarmowych dla ustroju chorego człowieka. W organizmie chorego człowieka następuje w większym lub mniejszym stopniu zmieniona przemiana materii, co z kolei może być przyczyną zmiany czynności określonych narządów, powodując zaburzenia w przyjmowaniu i trawieniu pokarmów oraz ich wykorzystywaniu. Żywienie chorych musi zatem odbiegać od tzw. normalnego żywienia ludzi zdrowych. Dieta więc będzie miała na celu zapewnienie wszystkich niezbędnych składników pokarmowych w ilościach dostosowanych do potrzeb zmienionego przez chorobę organizmu, a także odciążenie czynności niektórych upośledzonych przez chorobę narządów.

Odpowiednio dobrana dieta jest również jedną z form leczenia przez żywienie. Właściwe żywienie spełnia w niektórych przypadkach rolę zasadniczego czynnika leczniczego, np. w otyłości, cukrzycy. Żywienie dietetyczne stosuję się nie tylko w szpitalach czy sanatoriach, ale także wiele osób cierpiących na przewlekłe schorzenia może normalnie pracować przy zachowaniu odpowiedniej diety. Dieta tylko wtedy da pożądane rezultaty , gdy użyte do sporządzenia potraw produkty będą odpowiednio dobrane, ściśle zmierzone lub zważone, a sposób przyrządzania właściwy pod względem doboru techniki i zachowania warunków higienicznych. Ludzie chorzy wymagają szczególnej troski przy planowaniu i sporządzaniu posiłków ze względu na bardzo często występujący brak apetytu i niechęć do jedzenia. Potrawy powinny być zawsze świeżo przygotowane, smaczne, dobrze zestawione kolorystycznie i estetycznie podane. Wszystkie te cech decydują o pobudzeniu apetytu,sprzyjają poprawie samopoczucia chorego, co z kolei polepsza stan zdrowia.

Bulimia to często manifestacja uczuć, których młode osoby często nie potrafią wyrazić lub ukierunkować w inny sposób.

Sam przebieg choroby jest dramatyczny: to ciągła walka z ciałem i jego potrzebami. Osoby chorujące na bulimię panicznie boją się przytyć. Jedzenie utożsamiają z wrogiem lub z ogromną przyjemnością, na którą nie mogą sobie pozwolić. Jednak czasami ulegają pokusie, poddają się swemu najgorszemu wrogowi i jedzą, jedzą, jedzą... Podczas ataku łaknienia osoba chorująca na bulimię może zjeść wszystko: lody przegryźć kiszonym ogórkiem, zagryźć chipsami i popić mlekiem czekoladowym, pochłania ogromne porcje jedzenia. Ataki głodu kończą się najczęściej długą wizytą w toalecie. „Na początku jest trudno wywołać wymioty, lecz po pewnym czasie już nawet nie trzeba wkładać palców. Świetne są także tabletki przeczyszczające i wszelkie inne środki, które pozwalają pozbyć się „tego brudu” z organizmu” – mówi dziewiętnastoletnia Kasia. Brzmi okropnie, wręcz obrzydliwie? Ale właśnie tak wygląda życie osoby chorej na bulimię. Bo trzeba jeszcze raz nazwać rzecz po imieniu – bulimia to choroba. Wbrew powszechnemu przekonaniu, nie dotyka tylko pulchnych obżartuchów. Jest to najczęściej problem, z którym walczą młode, piękne kobiety i dziewczęta.

Anoreksja i bulimia to problem, który każdy przeżywa inaczej. Definicje, reguły, ramki nie są w stanie scharakteryzować ogromu zniszczeń fizycznych i psychicznych, jakie niesie ze sobą ta choroba.
Aby dotrzeć do osoby chorującej na bulimię czy anoreksję należy podejść do niej z wrażliwością i empatią. Leczenie, to najczęściej długotrwała terapia, w którą zaangażowane są całe rodziny. Najważniejsza jest jednak świadomość zagrożenia u samej osoby chorującej. Bez chęci wyzdrowienia nie jesteśmy w stanie wiele pomóc, często jednak wystarcza czyjaś obecność, zrozumienie i wsparcie. Bulimia i anoreksja to wyniszczająca, groźna choroba, z którą trzeba walczyć.

Przede wszystkim trzeba przeciwdziałać wszystkiemu, co wpłynęło względnie mogłoby wpłynąć na jego wzrost. Niezbędne jest usunięcie przyczyn nadwagi. Decydujące znaczenie ma jednak fakt, że nowy setpoint stabilizuje się na niższym poziomie tkanki tłuszczowej dopiero po około 9 miesiącach, przy czym masa ciała nie może w tym czasie przekroczyć 102,5% masy docelowej. Przyjmuje się, że masa docelowa to 100%. Jeżeli zostanie przekroczona o 2,5%, należy ją natychmiast zredukować przy pomocy krótkiej diety do 97,5% masy docelowej. Stosując ten system można ustabilizować nowy setpoint po około 9miesiącach.
Trwałą redukcję setpoint umożliwia jednak tylko zmiana sposobu odżywiania. Nawet przy bardzo silnej motywacji nie można się wciąż samoumartwiać stosowaniem kuracji odchudzających. Po osiągnięciu zaplanowanej sylwetki należy zatroszczyć się o zdrowy i dostosowany kalorycznie sposób odżywiania. W przeciwnym wypadku tycie jest nieuniknione.