My friend Kostas

That's me.

Φωνές
Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πέθαναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας -
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

Loved, idealized voices
of those who have died, or of those
lost for us like the dead.

Sometimes they speak to us in dreams;
sometimes deep in thought the mind hears them.

And, with their sound, for a moment return
sounds from our life's first poetry -
like distant music fading away at night.

Ithaca
As you set out for Ithaca
hope your road is a long one,
full of adventure, full of discovery.
Laistrygonians, Cyclops,
angry Poseidon - don't be afraid of them:
you' ll never find things like that on your way
as long as you keep your thoughts raised high,
as long as a rare excitement
stirs your spirit and your body.
Laistrygonians, Cyclops,
wild Poseidon - you won't encounter them
unless you bring them along inside your soul,
unless your soul sets them up in front of you.

Hope your road is a long one.
May there be many summer mornings when,
with what pleasure, what joy,
you enter harbours you're seeing for the first time;
may you stop at Phoenician trading stations
to buy fine things,
mother of pearl and coral, amber and ebony,
sensual perfume of every kind -
as many sensual perfumes as you can;
and may you visit many Egyptian cities
to learn and go on learning from their scholars.

Keep Ithaca always in your mind.
Arriving there is what you're destined for.
But don't hurry the journey at all.
Better if it lasts for years,
so you're old by the time you reach the island,
wealthy with all you've gained on the way,
not expecting Ithaca to make you rich.

Ithaca gave you the marvelous journey.
Without her you wouldn't have set out.
She has nothing left to give you now.
And if you find her poor, Ithaca won't have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you'll have understood by then what these Ithakas mean.

Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης

Ithaka

Wanneer uw reis naar Ithaka begint, wens dan dat het een lange reis zal zijn, vol avontuur, vol kennis.
De Laestrygonen en de Cycloop
en de woeste Poseidon,
vrees hen niet: iets dergelijks zult u op uw reis nooit ontmoeten,
als uw gedachten zweven, als slechts de zuiverste gevoelens uw lichaam en geest beroeren.

De Laestrygonen en de Cycloop
en de woeste Poseidon zult u nooit ontmoeten, tenzij u met hen in uw ziel verkeert, tenzij uw geest zelve iets dergelijks creëert.

Wens maar dat het een lange weg mag zijn. Dat er vele zomerochtenden mogen komen
dat u havens aandoet die nieuw voor u zijn, vol genoegens, vol plezier.
Dat u halt houdt bij een Fenicische markt, om er de fijnste waar te kopen: paarlemoer en ebbenhout, amber en koraal en zinnelijke geuren van elk soort, zoveel zinnelijke geuren als u vinden kunt.
Menige Egyptische stad kunt u bezoeken, om te leren en te leren van de geleerden.

Maar immer in uw gedachten moet zijn Ithaka, daar te geraken is uw doel, uw bestemming.
Verhaast uw reis niet– niet in het minst, laat hem bij voorkeur vele jaren duren,
teneinde oud bij het eiland voor anker te gaan en rijk door alles onderweg door u vergaard,
niet verwachtend dat Ithaka u rijkdom zou schenken.

Ithaka schonk u deze prachtige reis,
zonder haar had u zich nooit op weg gewaagd, maar dan heeft zij u niets meer te schenken.

Mocht u haar arm vinden, Ithaka heeft u niet misleid:
zo wijs u nu bent, zoveel ervaring u nu heeft, zult u eindelijk begrijpen wat Ithacus bedoelde.

K.P. Kavafi (1863 – 1933)

Ithaka

Als je op je tocht naar Ithaka vertrekt,
smeek dan dat je weg heel lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaring.
De Laetygonen en de Cyclopen
en de toornige Poseidon moet je niet vrezen;
zulke wezens zul je niet vinden op je weg,
als je denken hoog blijft, als een uitgelezen
bewogenheid je lichaam en geest bezielt.
De Laestrygonen en de Cyclopen,
de woeste Poseidon zul je niet ontmoeten,
als je ze niet met je meedraagt in je ziel,
als je ziel ze niet voor je ogen plaatst.

Smeek dat je weg heel lang mag zijn.
Dat er veel zomerse morgens zullen zijn
waarop je, met wat een voldoening, wat een vreugde
zult binnengaan in voor het eerst aanschouwende havens;
en dat je moogt vertoeven in Poenicische standplaatsen
en daar goede waren kopen kunt,
parelmoer en koralen, amber en eboniet
en zinnestrelende parfums van elk soort,
zo overvloedig als je kunt zinnestrelende parfums
en dat je naar veel steden in Egypte gaan moogt
om te leren en te leren van de wijzen.

Houd altijd Ithaka in gedachten.
Daar aan te komen is je bestemming.
Maar overhaast de reis volstrekt niet.
Beter, dat die vele jaren duren zal
en dat je, oud al, landen zult op het eiland,
rijk met alles wat je onderweg hebt gewonnen,
niet verwachtend dat Ithaka je rijkdom geven zal
Ithaka gaf je de mooie reis.
Zonder dat eiland was je niet op reis gegaan.
Verder heeft het je niets meer te geven.

En als je het armelijk vindt, Ithaka misleidde je niet.
Zo wijs als je bent geworden, met zoveel ervaring,
zul je al begrepen hebben wat Ithaka’s betekenen.

(Kavafis)

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες, ήταν δέντρα
που τα έντυνε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες στην πέτρα

I didn't make long journeys,
my years had roots, were trees
which my heart dressed in leaves
and let them blossom in stone.